Een werknemer met een chronische ziekte hoeft zijn werk niet neer te leggen. Integendeel: met de juiste ondersteuning blijven veel mensen gewoon inzetbaar. De kunst is om samen te kijken naar wat wél kan en daar is de arbeidsdeskundige de aangewezen persoon voor.
Chronische aandoeningen zoals reuma, diabetes, astma, COPD of hart- en vaatziekten zijn ingrijpend, maar vormen niet automatisch een barrière voor werk. Werken biedt immers meer dan alleen inkomen. Het geeft structuur, sociale verbondenheid en draagt bij aan het gevoel van eigenwaarde.
Tegelijkertijd is er vaak iets nodig om het werk passend te houden. Niet alles kan op eigen kracht. Maar als werkgever moet je dan wel met de werknemer in gesprek over de mogelijkheden.
Veel werkgevers en HR-professionals willen wel meedenken, maar weten niet altijd hoe. Zo is er onduidelijkheid over waar de grenzen liggen. De arbeidsdeskundige helpt om hier grip op te krijgen. Bijvoorbeeld met advies over taken herstructureren, werkuren aanpassen of fysieke voorzieningen treffen. Belangrijk is dat dit altijd gebeurt in overleg, en mét oog voor zowel de belastbaarheid van de werknemer als de organisatiedoelstellingen.
De arbeidsdeskundige kijkt dus verder dan alleen de medische situatie. Hij of zij vertaalt deze naar werk en laat zien hoe iemand veilig, haalbaar en gemotiveerd aan het werk blijft.
Werknemers met een chronische ziekte hebben eventueel hulpmiddelen nodig. De arbeidsdeskundige adviseert over voorzieningen die beschikbaar zijn, bijvoorbeeld via het UWV. Die voorzieningen maken het mogelijk dat een werknemer zijn of haar werk kan blijven doen. Er zijn twee categorieën:
Voor beide soorten voorzieningen geldt dat er voorwaarden zijn, zoals een medische onderbouwing en een duidelijke link met het werk. De arbeidsdeskundige kent deze regels en kan je hierover informeren.
Een krachtig hulpmiddel bij langdurige gezondheidsklachten is het zogenoemde driegesprek: een overleg tussen werknemer, werkgever en arbeidsdeskundige. In dit gesprek bespreek je arbeidsmogelijkheden. Welke taken zijn op dit moment te belastend voor de werknemer? Wat kan nog wel met ondersteuning?
Wat je in ieder geval moet voorkomen is dat je de werknemer alleen nog maar klusjes laat doen. Het werk dat je hem of haar als werkgever geeft, moet passen bij het niveau en de vaardigheden van de werknemer en bijdragen aan organisatiedoelen. Je voorkomt hiermee dat een werknemer overbelast raakt, zich (volledig) ziek gaat melden en je te maken krijgt met de Wet verbetering poortwachter.
Soms is een behandeling of herstelperiode noodzakelijk, en is werken tijdelijk niet haalbaar. Ook dan is de arbeidsdeskundige waardevol. In overleg met HR en de leidinggevende helpt hij of zij bij een terugkeer plannen, realistische inschattingen maken en de re-integratie faseren. Het helpt om hierbij concrete afspraken te maken over de opbouw in uren, maar ook in het takenpakket. Het kan bijvoorbeeld verstandig zijn om in het begin niet te veel taken met tijdsdruk te geven.
Tijdens de afwezigheid is het belangrijk dat HR het contact met de werknemer onderhoudt. De arbeidsdeskundige adviseert over wat je wanneer bespreekt, en hoe je collega’s eventueel informeert over de situatie. Dat alles op een manier die rekening houdt met privacy en betrokkenheid.
WORD LID
Met HRcommunity maken we het werkveld iedere dag een stukje beter en mooier. Meld je gratis aan als lid, maak verbinding, haal én breng kennis, maak je eigen ledenprofiel, connect met andere leden en meer.
PUBLICEER
Heb je een uniek en interessant artikel geschreven en denk je dat deze interessant kan zijn voor de leden van HRcommunity? Stuur deze dan in via het formulier en wij gaan er mee aan de slag.
