#68 Over verwaarloosde organisaties

Een verwaarloosde organisatie is, volgens de definitie van Joost Kampen, een organisatie die jarenlang niet is begeleid en gestuurd in haar ontwikkeling. Daardoor is een hardnekkig onvermogen in het leiderschap ontstaan en dat leidt dan weer tot een soort zelfhandhaving onder de medewerkers.

Wat je binnen zo’n organisatie ziet is dat leidinggevenden vooral met zichzelf, elkaar, met kosten en resultaten en brandjes blussen bezig zijn. Ze zijn in feite afwezig voor hun medewerkers. Die gaan dan hun eigen regels en gewoonten ontwikkelen. Eigen werktijden bepalen die bijvoorbeeld helemaal niet stroken met de tijden van de dienstverlening. Er is in zo’n organisatie ook bovengemiddeld sprake van (onduidelijke) absentie, van vaak te laat komen e.d. Het is zoals met kinderen die de ruimte pakken die ze van hun ouders krijgen. Als ouders daar dan vervolgens ook nog eens niet adequaat op reageren dan leidt dit tot nog meer probleemgedrag…

Afwezige leidinggevenden zullen allereerst toegeeflijk reageren op het probleemgedrag en daarmee nog altijd op afstand blijven van hun mensen. Eigenlijk willen ze gewoon niet echt ingaan op het gedrag en op hetgeen daaronder schuilgaat. Als het probleemgedrag aanhoudt en meer wordt, zullen ze in tweede instantie vaak juist heel autoritair optreden. Ineens heel streng worden op de hele groep en algemene richtlijnen afkondigen zonder aanzien des persoons. Dit maakt het leiderschap alleen nog maar grilliger voor de medewerkers en zij zullen er nog meer aan gaan doen om dit voortaan te ontwijken…

Het is zeker geen sinecure om uit deze – vaak jarenlang opgebouwde – situatie te komen. Maar het kán wel! Luisteren maar naar deze 68e (werk)drukdrukdruk.