Er zijn veel parallellen te trekken tussen het opbouwen van pensioen en het lopen van een marathon. En vanuit die parallellen is een aantal mooie lessen te leren.

42,195 kilometer met elke 5 kilometer verzorging

Een marathon is 42,195 kilometer en bij de meeste marathons is om de 5 kilometer een verzorgingspost opgenomen met water en sportdrank.

De meeste mensen die nu met pensioen gaan hebben er ongeveer 42 jaar pensioenopbouw op zitten. Tot zover de parallel. Maar heeft iedereen ook om de 5 jaar ‘verzorging’ gehad?

Heeft jullie bedrijf een pensioen-verzorgingspost? Zonder verzorging zullen veel mensen de finish wel halen, maar de vraag is of ze de finish gezond halen?

Hoe beter de verzorging onderweg, hoe frisser en gezonder je aan de finish komt.

Iedereen loopt een andere tijd

Als je een marathon gaat lopen kun je aansluiten bij een pacer of een haas. Dat is een ervaren hardloper die in een constant tempo naar de finish gaat. Volg je die man of vrouw, dan kom je exact op de juiste tijd aan. Er zijn voor de verschillende eindtijden verschillende pacers. Wil je een marathon in 4:00 uur lopen, zoek dan in het startvak de juiste pacer, sluit je aan en blijf bij deze persoon tot de finish. Bij de start van een marathon zie je vaak grote groepen rondom de pacers. Maar gedurende de race zie je de groep steeds ietsje kleiner worden. Enkele hardlopers besluiten toch sneller te gaan lopen, anderen kunnen gaandeweg de marathon het tempo niet meer volgen. Rond de finish zijn er vaak nog maar een paar over die de pacer hebben kunnen volgen. 

Je hebt een doel nodig om deze te kunnen halen. Enkele mensen presteren beter en komen eerder aan. Veel mensen stellen een net te ambitieus doel en komen iets later aan. Toch helpt het aansluiten bij een pacer je om zo dicht mogelijk bij je doel uit te komen.

Hebben jullie pacegroepen voor de pensioenregeling? Of koerst iedereen af op dezelfde eindtijd? Meer concreet vertaald naar pensioen; hoeveel pensioen bouwt iedereen op en op welke leeftijd stopt iedereen? Is dat voor iedereen gelijk? Of worden mensen geholpen een bepaald, voor hen realistisch, doel te halen?

Kleine versnelling, groot effect

Wanneer je een marathon loopt en je doet 6 minuten over een kilometer (10 km/h) dan doe je ongeveer 4 uur en 13 minuten over de marathon. Als je 8 seconden sneller loopt over een kilometer, dan lig je na 1 kilometer 22 meter voor op degene die precies 6 minuten er over heeft gedaan. Een klein verschil dus. Doe je dit iedere kilometer, dan heb finish je 5 minuten eerder. En dat is echt een groot verschil. Besluit je 2 kilometer voor de finish dat je 5 minuten wilt inhalen, dan sta je voor een onmogelijke klus.

Wil je een substantiële verandering in je pensioen, begin op tijd met kleine veranderingen. Deze hebben een groot effect. Omgekeerd geldt dit natuurlijk ook. Wanneer een kleine versobering wordt doorgevoerd in de pensioenregeling, kan dit op langere termijn ook grote gevolgen hebben.

Begin uit te lopen voor de finish

Je kunt er voor kiezen om al je laatste energie in een eindsprint te gooien en zo snel mogelijk te finishen. Dan heb je een mooie tijd. Maar welke prijs betaal je daarvoor. Veel hardlopers ‘storten in’ na de finish en kunnen nauwelijks meer lopen.

Je kunt er ook voor kiezen om de laatste 5 kilometers rustiger aan te gaan doen. Een iets lager tempo, af en toe even wandelen of rekken. Die mensen zijn op de finish nog fit en wandelen na het passeren van de finishlijn rustig door en kunnen nog prima lopen.

Hoe zit dat bij jullie? Moedigen jullie werknemers aan om een eindsprint in te zetten? Of mag iedereen de laatste kilometer alvast een beetje uitlopen?

Gepost door Jan van Harten

Jan van Harten is Managing Partner bij &Gommer Pensions Group en adviseert directies, management, HR en ondernemingsraden. Hij staat voor zijn opdrachtgevers. Zijn analyses zijn messcherp en zijn adviezen zijn duidelijk. Hij onderhandelt altijd vanuit het grotere belang. Jan is Master of Arts in Pensions and Life Assurance en heeft daarnaast een bedrijfskundige én bedrijfsadministratieve studieachtergrond. Hij is in staat complexe pensioenvraagstukken op een begrijpelijke manier te communiceren. Jan van Harten (1972) is sinds 1995 werkzaam als pensioendeskundige in de pensioenbranche en heeft diverse management-, advies- en bestuursfuncties bekleed. Hij is als docent verbonden aan een aantal pensioenopleidingen, waaronder de Oysterwyck Hogeschool en spreker op verschillende seminars.