Waarom eigenrisicodragerschap op de HR-agenda hoort

In het publieke stelsel betaalt een werkgever een gedifferentieerde premie voor de Werkhervattingskas (Whk). De Whk-premie bestaat uit onderdelen voor WGA en Ziektewet. Wie eigenrisicodrager wordt, neemt zelf verantwoordelijkheid voor bepaalde uitkeringslasten en re-integratieverplichtingen. Dat kan via een private verzekering, maar ook in eigen beheer.

Voor HR-professionals is vooral de strategische kant interessant. Eigenrisicodragerschap maakt verzuim en arbeidsongeschiktheid zichtbaarder. Daardoor ontstaat meer ruimte om preventie, begeleiding en re-integratie niet als losse dossiers te behandelen, maar als onderdeel van een bredere inzetbaarheidsaanpak.

Kernpunten voor een goede afweging

• Start ruim vóór 1 oktober met de voorbereiding.
• Vergelijk niet alleen premies, maar ook risico’s en uitvoeringskosten.
• Betrek HR, finance, directie en externe partners vanaf het begin.
• Onderzoek of de organisatie klaar is voor meer regie.
• Kijk naar preventie en re-integratie als gezamenlijke verantwoordelijkheid.

Begin met inzicht in kosten en risico’s

Een goede keuze begint met data. Wat betaalt de organisatie nu aan WGA- en Ziektewetpremies? Welke schadelasten zijn er geweest? Hoe ontwikkelt het personeelsbestand zich? En hoe effectief is de huidige verzuimbegeleiding?

Op basis daarvan kan een businesscase worden opgesteld waarin de publieke verzekering wordt vergeleken met eigenrisicodragerschap. Daarbij gaat het niet alleen om mogelijke besparing. Minstens zo belangrijk zijn de kwaliteit van begeleiding, de voorspelbaarheid van kosten en de mate waarin de organisatie invloed wil uitoefenen op re-integratie.

Verzekeren of zelf dragen?

Bij eigenrisicodragerschap zijn er verschillende financieringsroutes. Een conventionele verzekering biedt zekerheid: de verzekeraar neemt het financiële risico grotendeels over en ondersteunt vaak bij re-integratie en herbeoordeling. Daar staat tegenover dat vaste premies ook betaald worden wanneer de werkelijke instroom laag blijft.

Bij eigen beheer draagt de werkgever het risico zelf. Een WGA-eigenrisicodrager kan tot tien jaar lang verantwoordelijk kan zijn voor de WGA-uitkering van een werknemer of ex-werknemer. Dat vraagt om financiële discipline, goede dossierbewaking en samenwerking met deskundige partners. Ook is een garantieverklaring van bank of verzekeraar verplicht.

Maak er een gezamenlijke HR-opgave van

Eigenrisicodragerschap werkt alleen goed wanneer rollen helder zijn. HR bewaakt beleid en proces, finance rekent scenario’s door, leidinggevenden spelen een sleutelrol in verzuimbegeleiding en externe partners ondersteunen met specialistische kennis. Juist daar ligt de kracht van community-denken: organisaties hoeven het wiel niet alleen uit te vinden, maar kunnen leren van ervaringen, benchmarks en praktijkinzichten van anderen.

Actueel: premiedruk blijft relevant

De keuze voor eigenrisicodragerschap krijgt extra aandacht doordat werkgeverspremies in beweging blijven. UWV meldde dat de gemiddelde WGA- en Ziektewetpremies voor 2026 stijgenen dat werkgevers tot 1 oktober de tijd hebben om eigenrisicodragerschap te starten of te beëindigen. Dat maakt dit een logisch moment om het huidige risicoprofiel opnieuw te bekijken.

Ontdek jouw besparingskansen

Eigenrisicodrager worden is geen standaardbesluit, maar een strategische keuze over kosten, verantwoordelijkheid en regie. Voor organisaties die meer grip willen op verzuim, arbeidsongeschiktheid en re-integratie kan het interessant zijn om de mogelijkheden tijdig te onderzoeken.

OAZ Equivalence helpt werkgevers met een analyse van de huidige situatie, vergelijking van publieke verzekering en eigenrisicodragerschap, berekening van mogelijke besparingen en begeleiding richting aanvraag en implementatie. Zo ontstaat een onderbouwde keuze die past bij de organisatie, de werknemers en de ambities voor duurzame inzetbaarheid. Neem contact op via [email protected] of bel 088 5600 700.