Ontslag op staande voet is een ingrijpend middel dat alleen onder strikte voorwaarden mag worden toegepast. Ontdek hier waar werkgevers op moeten letten en welke risico’s spelen bij een onterecht ontslag.
Ontslag op staande voet is een middel om een werknemer direct te kunnen ontslaan bij gebeurtenissen die zo ernstig en zo dringend zijn dat een reguliere ontslagprocedure niet kan worden afgewacht. Een ontslag op staande voet heeft voor de werknemer zeer ingrijpende (financiële) gevolgen en daarom zijn er strenge voorwaarden verbonden aan een ontslag op staande voet.
Bij de toets of een ontslag op staande voet terecht is gegeven, wordt gekeken naar de volgende drie voorwaarden:
Dringende redenen zijn volgens de wet ‘zodanige daden, eigenschappen of gedragingen van de werknemer die ten gevolge hebben dat van de werkgever redelijkerwijs niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren’. Hierbij kan worden gedacht aan zaken zoals diefstal, mishandeling of een ernstige veronachtzaming van de plichten als werknemer.
Of sprake is van een dringende reden moet worden beoordeeld aan de hand van alle omstandigheden van het geval. Enkele relevante omstandigheden zijn de aard en de ernst van de gedraging, de aard en de duur van de dienstbetrekking en de persoonlijke omstandigheden van de werknemer.
De bewijslast voor het ontslag op staande voet ligt bij de werkgever. Dit betekent dat de werkgever voldoende bewijsmiddelen moet verzamelen om het ontslag op staande voet te rechtvaardigen. In dit kader doet de werkgever er vaak goed aan de werknemer voor het ontslag op staande voet in de gelegenheid te stellen om zijn of haar kant van het verhaal te vertellen.
Een werknemer die op staande voet is ontslagen kan de kantonrechter verzoeken het ontslag te vernietigen. Het is ook mogelijk dat de werknemer geen heil ziet in voortzetting van de arbeidsrelatie en berust in de beëindiging van het dienstverband. In plaats van een verzoek tot vernietiging van het ontslag kan de werknemer een gefixeerde schadevergoeding, transitievergoeding en billijke vergoeding verzoeken wanneer komt vast te staan dat het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is gegeven. De (financiële) gevolgen voor de werkgever kunnen dan groot zijn.
Gezien het voorgaande dient slechts in het uiterste geval over te worden gegaan tot een ontslag op staande voet. In voorkomende situaties zal een beëindigingsovereenkomst met wederzijds goedvinden of een reguliere ontslagprocedure een betere oplossing zijn.
De inhoud van dit artikel is actueel op de datum van publicatie (10 oktober 2025). Het arbeidsrecht en relevante jurisprudentie zijn voortdurend in beweging, waardoor ontwikkelingen na deze datum niet in dit artikel zijn verwerkt. Verder is dit artikel met zorg en aandacht opgesteld en bevat het informatie van algemene, informatieve aard. Afhankelijk van de omstandigheden van een specifiek geval kan de informatie geheel of gedeeltelijk niet van toepassing zijn. De inhoud van dit artikel dient dan ook niet te worden beschouwd als juridisch advies. BDO aanvaardt geen enkele aansprakelijkheid voor de gevolgen van het gebruik van de informatie in dit artikel.
WORD LID
Met HRcommunity maken we het werkveld iedere dag een stukje beter en mooier. Meld je gratis aan als lid, maak verbinding, haal én breng kennis, maak je eigen ledenprofiel, connect met andere leden en meer.
PUBLICEER
Heb je een uniek en interessant artikel geschreven en denk je dat deze interessant kan zijn voor de leden van HRcommunity? Stuur deze dan in via het formulier en wij gaan er mee aan de slag.
